Een vader uit de Reeshof vertelde ons: “Ik werk hard, maar door de hoge energierekening moest ik kiezen tussen eten of de huur.” Armoede is geen persoonlijke fout, maar een maatschappelijk probleem. Een voorbeeld daarvan is Elise die dakloos raakte omdat de hulp vanuit haar zorginstelling stopte toen ze 18 werd. Niemand hoort op straat te belanden in onze gemeente en kinderen mogen nooit de dupe worden wanneer ze in armoede opgroeien. Investeren in kinderen en jongeren is investeren in de toekomst, want het vergroot hun kansen op sociale, economische, mentale en fysieke gezondheid. We doen dat zo dichtbij en laagdrempelig mogelijk.
Wat er moet veranderen:
- Directe toegang tot hulp bij schulden. Schuldhulpverlening start zo snel mogelijk, zonder drempels.
- Jongeren uit de jeugdzorg hebben vanzelfsprekend recht op zorg, woning en onderwijs om zo problemen op de lange termijn te voorkomen. Daarbij is een warme overdracht belangrijk, het liefste met iemand die dichtbij staat.
- Kinderen mogen altijd meedoen. Zij hebben vanzelfsprekend recht op sport, cultuur en schoolactiviteiten (bv. schoolreisjes, overblijven).