Op maandag 26 mei 2025 werden de jaarstukken van de gemeente besproken voor het jaar 2024. Dit was onze reactie:
“Voorzitter,
Vandaag bespreken we de jaarstukken 2024. Het moment waarop het college verantwoording aflegt:
Wat hebben we bereikt? Wat hebben we gedaan? En wat heeft het gekost?
Voor ONS Tilburg begint verantwoording niet bij cijfers. Verantwoording begint bij mensen. Achter elke euro zit een verhaal. Een moeder die zich zorgen maakt over de veiligheid van haar kinderen. Een jongere die wacht op hulp. Een mantelzorger die het niet meer redt.
Dus ja, we stellen de formele vragen. Maar wij vragen ook:
– Voor wie hebben we het verschil gemaakt – en voor wie nog niet?
– Waren zij echt betrokken – of alleen meegenomen?
– En durven we te kijken naar wat níet gelukt is?
De meldingen over mensen met onbegrepen gedrag én overlast van jongeren stijgen. Er is inzet via triagetafels, maar het veiligheidsgevoel staat onder druk. Hebben we genoeg slagkracht om op tijd in te grijpen en sluit dit aan bij wat er in de wijken speelt?
De druk op jeugdhulp blijft hoog. Crossroads werkt aan betere samenwerking, maar wachtlijsten blijven. En ondertussen zijn er jongeren die nergens terechtkunnen – thuiszitters. Projecten helpen, maar structurele oplossingen ontbreken. Wanneer zorgen we dat álle jongeren gezien en geholpen worden?
We zijn blij met de woningbouw aan en rond de Ringbaan Zuid. Maar de verkeersveiligheid blijft een pijnpunt. We hebben een motie ingediend, een petitie aangenomen – en nog steeds is de snelheid niet verlaagd. De tunnels zijn aangekondigd, maar niet gerealiseerd. Elke dag zonder actie is een risico. Maak het nú veilig.
Realiseert de wethouder welke impact het heeft op mensen dat er nog steeds ongelukken gebeuren en er nog onvoldoende is gedaan om de veiligheid te verbeteren? Wat gaat hij doen om dit te versnellen?
En bij uitbreiding van onze stad horen, naast woningen, ook voorzieningen. Maar dat overzicht missen we in deze jaarstukken. Scholen, speeltuinen, ontmoetingsplekken en culturele instellingen bouwen gemeenschappen. Monitort het college dit eigenlijk? En hoort dit niet structureel terug te komen in de jaarstukken?
De cijfers over het PGB laten zien dat er minder gebruik van is gemaakt dan verwacht, met een flink overschot. Tegelijkertijd zijn de kosten voor zorg in natura wél gestegen. Is de vrije keuze tussen PGB en ZIN nog wel echt toegankelijk? Hoe legt het college dit uit – en wat gaat het daaraan doen?
En dan het afval.
Het restafval per inwoner is licht gedaald, maar de totale afvalberg groeit weer. En dat zie je terug in de stad: volle containers, bij plaatsingen, en steeds meer meldingen van overlast.
Het college schrijft een positief financieel resultaat, maar dat komt vooral door meevallers. Ondertussen blijven structurele problemen – zoals bij kledinginzameling – liggen. Wij geloven dat je afval vermindert door betere service, heldere communicatie en meer ondersteuning – niet door te straffen, maar door te verleiden.
ONS Tilburg vraagt zich af:
Wat is het plan om niet alleen het afval, maar ook drempels te verlagen om afval in te leveren?
En ja, de armoedecijfers dalen iets. Maar nog steeds leeft 11,2% van de Tilburgers onder de 110%-grens. We steunen het nieuwe plan dat maandag is aangenomen. Nu is het aan het college om te laten zien dat we kiezen voor mensen – niet voor structuren.
ONS Tilburg wil een kritisch, hoopvol en herkenbaar geluid laten horen. En daarom eindig ik met een persoonlijke vraag aan het college:
Kunt u één inwoner noemen – iemand bij wie u in 2024 het gevoel had: hier hebben we als gemeente écht het verschil gemaakt?
Niet op papier, maar in het leven van onze inwoners.
Dank u wel.“