Soms vertelt één verhaal precies waarom ik me in willen blijven zetten in de politiek. En dat gaat meestal over mensen, maar dit ging over kinderen. Imke schreef mij over haar zoon, die onderwijs volgt in de Parelklas op Tiliander. Een klas waar hij eindelijk de rust, aandacht en begeleiding vond die hij nodig had. Een plek waar hij niet buiten de groep stond, maar juist mee kon doen.
Column door Linda Oerlemans
Nu dreigt die klas na 22 jaar te verdwijnen. Zie het artikel van Brabants Dagblad van 10 juli 2026: Na 22 jaar einde van parelklas op Tilburgse basisschool door problemen bij Plein013: ‘Zo’n succes draaien ze dan de nek om’. Niet omdat de kinderen er niet op hun plek zijn. Niet omdat het onderwijs niet werkt. Maar omdat de financiële problemen bij Plein013 leiden tot ingrijpende bezuinigingen.
En dan gaat er iets aan bij mij. Dit is onrechtvaardig. Hier moeten we wat mee. Ik wil naast deze kinderen, naast deze gezinnen gaan staan.
Politiek wil inclusief onderwijs. De Parelklas laat zien wat inclusief onderwijs kan zijn. Kinderen krijgen de ondersteuning die ze nodig hebben terwijl ze onderdeel blijven van hun eigen school en klas. Dat is precies de richting waar we als samenleving naartoe willen. En toch dreigt juist deze succesvolle voorziening te verdwijnen. Door geld.
Tijdens de behandeling van het coalitieakkoord heeft ONS Tilburg daarom gepleit voor een integrale visie op inclusief onderwijs. Niet omdat we nóg een beleidsstuk wilden, maar omdat we willen voorkomen dat succesvolle initiatieven verdwijnen zonder dat er een volwaardig alternatief is.
Een visie begint niet bij papier. Een visie begint bij de vraag: wat heeft een kind nodig?
Wat mij in het verhaal van Imke raakt, is niet alleen de onzekerheid over haar zoon. Het is ook de machteloosheid. Ouders, leerkrachten, de school en Plein013 zeggen allemaal dat ze inclusief onderwijs belangrijk vinden. Toch dreigt een klas te verdwijnen die daar al 22 jaar een prachtig voorbeeld van is.
En niemand neemt verantwoordelijkheid. Dit zien we vaker en dat frustreert me enorm. Kinderen mogen nooit de rekening betalen van financiële problemen of een systeem waarin verantwoordelijkheden over meerdere organisaties zijn verdeeld. Als we zeggen dat ieder kind mee moet kunnen doen, dan moeten we juist beschermen wat werkt. ONS Tilburg blijft zich daarvoor inzetten. Niet omdat het over beleid gaat, maar omdat het over kinderen gaat. Zij zijn onze toekomst!
