Angel Spiders staat op allerlei festivals als ‘club kid’: een danser met een extravagante, androgyne kledingstijl. Zij voelt zich helemaal thuis in de LHBTIQA+ community in Tilburg en zette hier zelfs een eigen succesvol queer-feest op. De beweegreden? “Kunstenaars hebben vaak veel meegemaakt, daarom brengen we graag mensen samen.”
Interview & foto: Elysa van der Ven
In een aantal jaar tijd heeft Angel ontzettend veel opgebouwd als danser én programmamaker. Dat begon drie jaar geleden met de eerste editie van Apoqalypse in Hall Of Fame, een feest speciaal voor mensen uit de LHBTIQA+ community met als thema ‘het laatste feest ooit’. “Hoe zou jij je kleden en hoe zou je jezelf uiten als het je laatste feest ooit zou zijn?” is de vraag die gesteld werd aan bezoekers. Angel organiseerde Apoqalypse samen met haar beste vriend Ruben Rijsdijk en met driehonderd bezoekers was de eerste editie direct een succes. Inmiddels hebben er vijf edities plaatsgevonden. Tijdens de feesten treedt Angel vaak zelf ook op en haar werk als performer beperkt zich niet alleen tot onze stad: ze stond op festivals als Milkshake Festival, Down The Rabbit Hole, Superflirt en Mystic Garden Festival.
Grote namen dus! Angel is dan ook een bijzondere en opvallende verschijning met een heel eigen stijl, zowel qua kleding als dans. Zoals ook het geval is tijdens optredens, draagt ze tijdens het interview hoge hakken en veel zwarte kleding. Vandaag ziet ze er extra kleurrijk uit met een strak, net niet doorschijnende top in oranje- en rozetinten. Ook de flamboyante haarstijl, veel make-up en het gebruik van veel Engelse ‘slang’ (groepstaal) passen allemaal bij het persona Angel Spiders. Haar uiterlijk roept dan ook bepaalde associaties op: “Mensen zien me vaak aan voor dragqueen, maar ik ben meer een club kid.”
Dragqueens en clubkids
Het verschil? Club kids waren mysterieuze, duistere figuren die zich door het nachtleven bewogen in de jaren ’80 en ’90. Ze stonden bekend om hun flamboyante gedrag en kostuums. Drag is een kunst- of entertainmentvorm waarbij wordt geëxperimenteerd met gender. Vaak worden bijvoorbeeld bepaalde aspecten die we zien als typisch mannelijk of vrouwelijk uitvergroot. Het meest bekende voorbeeld is een dragqueen, waarbij een man zich verkleed als vrouw door een grote pruik, veel make-up, een jurk en nepborsten te dragen. Toch is dat lang niet de enige manier waarop iemand in drag gekleed kan gaan. “Club kids kun je ook zien als een aparte, alternatieve tak van drag-mensen”, legt Angel uit. “Drag is dus een paraplu-term.”
Ook tijdens optredens onderscheidt ze zich heel duidelijk: waar we vaak dragqueens zien met veel glitters, kleur en vrolijkheid, is Angels stijl veel duisterder. Ze danst heel langzaam en sensueel en draagt meestal zwarte kleding. “Mijn dansstijl is rustig omdat ik het publiek probeer te hypnotiseren.”
De naam Angel Spiders is al net zo donker en mysterieus. Bij het kiezen ervan werd Angel geïnspireerd door een serie genaamd Hazbin Hotel. “Het gaat over de hel, hoe je daar komt en hoe ze daar leven. Er zijn demonen en eentje daarvan, een spin, heet Angel Dust. Ik dacht meteen: ik wil dit personage zijn! Vandaar dat ik mezelf Angel Spiders ben gaan noemen.” Dat is nu ongeveer drie tot vier jaar geleden, herinnert ze zich. “Het is nog best wel vers. Ik moest iedereen ineens gaan vertellen dat mijn naam nu Angel is. Op dat moment was ik pas een half jaar in Nederland, wat alles extra nieuw maakte voor me. Ik was echt mezelf nog aan het vinden.”
Suriname
Angel verhuisde in haar eentje vanuit Suriname naar Nederland om te beginnen met een opleiding aan de dansacademie. Ze had wel een tante in Almere, maar daar wonen was lastig vanwege de reisafstand. “Ik was een paar maanden dakloos en ben gaan couchsurfen [bij verschillende mensen op de bank logeren, red.].” Uiteindelijk vond Angel een woning in Tilburg en kon die verder gaan experimenteren met mode. In Suriname was dat wat lastig: “Ik begon met acrylverf, want ik mocht geen make-up op. Als mijn moeder dan op de deur van mijn slaapkamer klopte, moest ik het heel snel weer van mijn gezicht halen. Toen ik naar Nederland kwam, ben ik direct begonnen met make-up.” Gelukkig hoeft dat nu dus niet meer stiekem, “en ook mijn moeder accepteert me volledig”, voegt Angel toe.
“Wanneer ik geen make-up draag, krijg ik veel meer te maken met discriminatie. Dan word ik bijvoorbeeld voor homo uitgescholden. Dat heeft ook met racisme te maken: als je zwart bent, moet je sterk zijn. Maar als ik make-up draag, is het alsof mensen denken: wat is dat voor een vreemd figuur?! Ik kan beter uit de buurt blijven!”
Opvallen
Het valt Angel daarbij op hoe weinig expressief veel Nederlanders zijn. “Mensen dragen hier ook niet veel make-up. Wel concealer, lipgloss en nepwimpers… Maar het gaat altijd om die naturellook. Veel mensen willen niet opvallen.” Wanneer je dan wel opvalt, word je soms snel veroordeeld, merkt Angel. “Het is vaker voorgekomen dat mensen me niet mogen omdat ik luid ben. Ook kunnen make-up en mijn lengte ervoor zorgen dat ik intimiderend overkom. Maar ik ben een heel aardig persoon hoor!”
Uiteindelijk heeft de club kid een belangrijke boodschap voor artistieke mensen en queers die nog hun draai moeten vinden in Tilburg: “Ga naar buiten en omarm het nachtleven. Maak geen ruzie. Leer om nuchter uit te gaan. Dat doe ik ook nog niet altijd hoor, maar wel een stuk vaker en daardoor leer ik nu om écht te verbinden met mensen. Verder denk ik dat we veel kracht halen uit wat we doormaken. Pijn en lijden zorgen ervoor dat we nieuwe kanten van onszelf ontdekken. Ik denk dat dit voor veel kunstenaars geldt. Wij hebben ontzettend veel meegemaakt, juist daarom bekommeren we ons om cultuur en brengen we graag mensen samen.” Tot slot is dat dan ook wat Angel nog meer wil gaan doen. “Ik hou van Tilburg. Ik wil mijn gezicht hier meer laten zien en meer voor mijn stad doen – meer organiseren! Nu krijgt mijn persona veel aandacht en dat is leuk. Maar ik wil meer teruggeven aan de stad.”